Rowery towarowe stają się coraz bardziej standaryzowane w miarę wykorzystywania ich w bardziej wymagających zastosowaniach komercyjnych. Seria norm EN 17860 zapewnia jaśniejsze wymagania techniczne dla różnych typów rowerów transportowych, od lekkich rowerów towarowych po ciężkie platformy komercyjne. Zamiast sprawiać, że wszystkie rowery towarowe będą takie same, standaryzacja może pomóc producentom, operatorom flot i dystrybutorom lepiej zrozumieć różnice między pojazdami i ocenić je zgodnie z ich zamierzonymi zastosowaniami. W miarę jak branża przechodzi od projektów pilotażowych do większych flot komercyjnych, obok tradycyjnych specyfikacji, takich jak moc silnika i pojemność akumulatora, czynniki takie jak wydajność konstrukcyjna, hamowanie, stabilność, konserwacja, czas sprawności i całkowity koszt posiadania będą prawdopodobnie zyskiwać coraz większe znaczenie. Przyszłość rowerów towarowych może zatem zależeć w mniejszym stopniu od znalezienia jednego „najlepszego” pojazdu, a w większym od opracowania jasno zdefiniowanych pojazdów do jasno określonych zadań.
Masa całkowita pojazdu jest ważnym, ale często pomijanym czynnikiem przy ocenie komercyjnych rowerów cargo. Sama ładowność nie wyjaśnia, jak pojazd będzie się zachowywał przy pełnym obciążeniu. Całkowita masa eksploatacyjna wpływa na przyspieszenie, hamowanie, stabilność, zużycie opon, zużycie energii i trwałość komponentów. W miarę jak rowery towarowe zaczynają być wykorzystywane w cięższych zastosowaniach komercyjnych, zrozumienie dopuszczalnej masy całkowitej wraz z ładownością i ogólną architekturą pojazdu staje się coraz ważniejsze zarówno dla producentów, jak i operatorów flot.
Rowery cargo ewoluują od stosunkowo lekkich rowerów użytkowych do znacznie szerszej gamy pojazdów użytkowych. Wraz ze wzrostem ładowności, masy pojazdów i codziennych wymagań eksploatacyjnych coraz ważniejsze stają się pytania dotyczące hamowania, stabilności, infrastruktury i przepisów. Zamiast pytać, czy rowery towarowe stają się po prostu „zbyt ciężkie”, branża może potrzebować uznania rosnącej różnorodności typów pojazdów i zastosowań. Przyszłość mobilności ładunków będzie zależała od dopasowania architektury pojazdu i parametrów technicznych do konkretnego zadania, przy jednoczesnym stworzeniu ram regulacyjnych odzwierciedlających faktyczny sposób użytkowania tych pojazdów.
