Dlaczego logistyka ostatniej mili nie jest już problemem związanym z pojazdami

Od ponad dziesięciu lat o logistyce ostatniej mili mówi się przede wszystkim przez pryzmat pojazdów.

Większe samochody dostawcze, mniejsze samochody dostawcze, samochody dostawcze elektryczne, rowery towarowe – każda nowa kategoria pojawiła się z obietnicą wydajności, zrównoważonego rozwoju lub zakłóceń.

Jednak pomimo ciągłych innowacji wyzwania strukturalne związane z dostawami „ostatniej mili” w miastach europejskich nie zmniejszyły się. W wielu przypadkach nasiliły się.

Nie dzieje się tak dlatego, że w branży brakuje odpowiednich pojazdów.
Dzieje się tak dlatego, że logistyka ostatniej mili nie jest już problemem związanym z pojazdami.

Jest to problem systemowy.

Logistyka miejska przeszła od ruchu do koordynacji

Historycznie rzecz biorąc, optymalizacja logistyki skupiała się na ruchu: jak szybko, na jaką odległość i jakim kosztem można transportować towary.

We współczesnych miastach europejskich ruch nie jest już czynnikiem ograniczającym.
Koordynacja jest.

Dostawa miejska odbywa się obecnie w podzielonym krajobrazie:

• Mikroskłady i węzły konsolidacyjne

• Dzielnice mieszkalne z ograniczonym dostępem

• Środowiska o ruchu mieszanym

• Operacje przy krawężniku, w których liczy się czas

Każda warstwa wprowadza własne ograniczenia, przepisy i rytmy operacyjne. Optymalizacja jednej warstwy bez uwzględnienia pozostałych często prowadzi do nieefektywności w innych miejscach.

Rezultatem jest system, który działa lokalnie, ale zawodzi globalnie.

Dlaczego strategie „jednego rozwiązania” stale zawodzą

Próby rozwiązania kwestii dostaw „ostatniej mili” poprzez jedno dominujące rozwiązanie – niezależnie od tego, czy chodzi o konkretny typ pojazdu, czy model operacyjny – konsekwentnie napotykają ograniczenia strukturalne.

Pojazdy przeznaczone na dłuższe trasy zmagają się w gęstych centrach miast.
Rozwiązaniom zoptymalizowanym pod kątem ostatecznej dostawy brakuje wydajności na etapach poprzedzających.
Automatyzacja bez integracji tworzy nowe wąskie gardła, zamiast usuwać stare.

Te awarie nie mają charakteru technologicznego.
Są architektoniczne.

Logistyki ostatniej mili nie można rozwiązać zadając pytanie: „ Który pojazd jest najlepszy?”
Należy zacząć od pytania: „ Jaką rolę odgrywa każde rozwiązanie w systemie?”

Elektryczna mobilność ładunków: efektywna, ale nie niezależna

Elektryczna mobilność ładunków wykazała już dużą wartość w miastach europejskich.

Kompaktowe wymiary, zerowa emisja lokalna i kompatybilność z istniejącą infrastrukturą miejską sprawiają, że rozwiązania cargo są szczególnie skuteczne w scenariuszach dostaw od stacji do drzwi i w sąsiedztwie.

Jednak ich wpływ pozostaje ograniczony, gdy są wdrażane oddzielnie.

Bez jasnych granic systemu – gdzie pojazdy ciężarowe wchodzą do obiegu, skąd wyjeżdżają i jak następuje przekazanie – nawet sprawdzone rozwiązania mogą być narażone na niedostateczne wykorzystanie.

Ich skuteczność zależy w mniejszym stopniu od indywidualnych wskaźników wydajności, a bardziej od tego, jak dobrze są osadzone w skoordynowanej architekturze dostarczania.

Rosnące znaczenie orkiestracji

Następną fazę logistyki ostatniej mili definiuje się poprzez orkiestrację, a nie optymalizację.

Orkiestracja koncentruje się na:

• Przypisywanie jasnych ról operacyjnych na poszczególnych etapach realizacji

• Koordynowanie wielu typów pojazdów i zasobów

• Zarządzanie przejściami pomiędzy warstwami logistycznymi

• Korzystanie z danych w celu dostosowania planowania, realizacji i informacji zwrotnej

W tym modelu pojazdy nie są już strategią.
Są to instrumenty w ramach większego systemu.

Wydajność nie wynika z przesuwania każdego elementu do granic jego możliwości, ale ze zmniejszania tarcia między nimi.

Dlaczego europejskie miasta wymagają myślenia na poziomie systemowym

Europejskie środowiska miejskie zwiększają zapotrzebowanie na logistykę systemową.

Wysoka gęstość zaludnienia, silne ramy regulacyjne i rosnąca wrażliwość społeczeństwa na przestrzeń miejską oznaczają, że rozwiązania logistyczne muszą być przewidywalne, ciche i efektywne przestrzennie.

Agresywne strategie optymalizacji — szybsze, większe i częstsze — często stoją w sprzeczności z tą rzeczywistością.

Z kolei logistyka systemowa priorytetowo traktuje:

• Przewidywalność ponad prędkość

• Integracja ponad dominacją

• Długoterminowa skalowalność zamiast krótkoterminowych zysków

Jest to w naturalny sposób zgodne z szerszymi celami Europy w zakresie zrównoważonego rozwoju i komfortu życia.

Dane i sterowanie jako elementy konstrukcyjne

W miarę jak systemy logistyczne stają się coraz bardziej złożone, dane i kontrola przechodzą z ról pomocniczych na strukturalne.

Widoczność w czasie rzeczywistym, koordynacja zasobów i informacje zwrotne na temat wydajności nie są już opcjonalnymi ulepszeniami. Są one niezbędne do zarządzania rozproszonymi, wielowarstwowymi operacjami.

Jednak dane stają się wartościowe tylko wtedy, gdy są powiązane z jasną logiką systemu:

• Zdefiniowane obowiązki

• Spójne ramy kontroli

• Przejrzyste ścieżki podejmowania decyzji

Bez tej struktury dane pozostają fragmentaryczne i reaktywne – nie są w stanie zapewnić znaczącej koordynacji.

Od stopniowych ulepszeń do projektowania konstrukcyjnego

Duża część branży w dalszym ciągu stawia na logistykę ostatniej mili poprzez stopniowe udoskonalenia:
nieco lepsze pojazdy, nieco szybsze trasy, nieco niższe emisje.

Chociaż wysiłki te są cenne, nie rozwiązują problemu podstawowej fragmentacji systemu.

Prawdziwa zmiana polega na celowym projektowaniu architektur logistycznych — określeniu, w jaki sposób różne rozwiązania współistnieją, wchodzą w interakcje i ewoluują w czasie.

Wymaga to współpracy na poziomie produkcji, operacji i inteligentnych systemów, a nie izolowanych innowacji w każdej dziedzinie.

Patrząc w przyszłość: przyszłość kierowana przez system

Przyszłości logistyki ostatniej mili w Europie nie określi kolejne uruchomienie pojazdu ani skrót operacyjny.

Zostanie ono zdefiniowane na podstawie tego, jak skutecznie różne rozwiązania zostaną zorganizowane w spójne, gotowe do zastosowania w mieście systemy.

Ta zmiana już trwa – cicho, strukturalnie i często poza nagłówkami gazet.

Ci, którzy wcześnie to rozpoznają, ukształtują odporne sieci logistyczne, zdolne do dostosowywania się do zmieniających się realiów miejskich.
Ci, którzy tego nie zrobią, będą nadal optymalizować niewłaściwą warstwę.

Na LUXMEA wierzymy, że zrównoważona logistyka miejska zaczyna się od myślenia systemowego i jest budowana poprzez praktyczne rozwiązania zaprojektowane dla prawdziwych miast europejskich.